Προσδοκίες VS Πραγματικότητα

Σε όλες τις πτυχές της ζωής μας, οι άνθρωποι, έχουμε προσδοκίες. Προσδοκίες για το πως θα γράψουμε στις εξετάσεις, αργότερα πόσα τριγλυκερίδια θα «γράψουν» οι εξετάσεις και άλλα πολλά. Αυτές οι προσδοκίες άλλοτε εκπληρώνονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και άλλοτε καταστρέφονται με ηχηρό τρόπο, που ακούς την ηχώ του ντροπιαστικά για πολύ καιρό μετά. Το ίδιο ισχύει και για τις προσδοκίες μας ως Gamers, κάτι που λογικά όλοι έχουμε βιώσει. Πόσες φορές διαπίστωσες ότι το παιχνίδι που περίμενες έναν ολόκληρο χρόνο, από την ανακοίνωση του, είναι μεγαλύτερη αποτυχία κι από τον τύπο που δεν υπέγραψε τους Beatles; Στο σημερινό αφιέρωμα μαζεύουμε gaming εμπειρίες, κατά τις οποίες, οι προσδοκίες μας καταρρίφθηκαν παταγωδώς.

 

Collector’s edition

Χαζεύεις στο Internet τα καινούρια παιχνίδια και βλέπεις ότι βγήκε το τελευταίο της αγαπημένης σου horror σειράς παιχνιδιών. Πάνω που είσαι έτοιμος να το αγοράσεις, διαπιστώνεις ότι υπάρχει και η collector’s edition του παιχνιδιού. Βλέπεις τις εντυπωσιακές φωτογραφίες με το καλαίσθητο κουτί που περιέχει μια τεράστια φιγούρα του πρωταγωνιστή, το soundtrack του παιχνιδιού, 1 χάρτη και διάφορα αυτοκόλλητα με τους ήρωες του παιχνιδιού, το λογότυπο και άλλα πολλά. Κοιτάς την τιμή, κοιτάς το πορτοφόλι σου, ξανακοιτάς την τιμή, σκέφτεσαι ότι κάτι μοντέλα ζουν με 1 μήλο ή 1 αγγούρι την ημέρα, γιατί όχι κι εσύ, άλλωστε θα χρειαστεί να το κάνεις μόνο για ένα μήνα αυτό, αφού μετά ή θα έχεις λιμοκτονήσει ή θα έχεις πληρωθεί και το παραγγέλνεις. Ε εντάξει, μπορεί να κοστίζει τα διπλάσια από την κανονική έκδοση, αλλά αξίζει. Συμπληρώνεις στα σχόλια της παραγγελίας «Αν το κουτί δεν χωράει λόγω φιγούρας, παρακαλώ αφήστε το στο καφέ δίπλα» και χαμογελάς σκεπτόμενος την αγορά σου. Δύο μέρες μετά λαμβάνεις ειδοποίηση ότι έφτασε το πακέτο σου και τρίβεις ικανοποιημένος τα χέρια σου, σκεπτόμενος unboxing με προβολείς πάνω σου και τα σταθερά χέρια σου να ανοίγουν ηδονικά το κουτί. Περνώντας από το καφέ μαθαίνεις ότι δεν έχουν αφήσει κάτι, αλλά αφού φτάνεις σπίτι και το βλέπεις εκεί, δεν δίνεις σημασία. Ανοίγεις το κουτί όσο πιο προσεκτικά και βιαστικά γίνεται. Η φιγούρα θα χωρούσε άνετα σε αυγό Kinder έκπληξη ή σε παγωτό lucky cup, ενώ ο χάρτης είναι ένα κομμάτι χαρτί ζωγραφισμένο από 3χρονο παιδάκι ή κάποια γιαγιά στο Θιβέτ που ζωγραφίζει με τα πόδια. Το περίφημο soundtrack είναι 1 τραγούδι σε 38 διαφορετικές εκτελέσεις από απλή με ένα όμποε, μέχρι αυτή της χορωδία2 ΚΑΠΗ δήμου Φιλοθέης. Τα αυτοκόλλητα που περιέχει η συσκευασία είναι τα μόνα που είναι πραγματικά όπως υπόσχονταν οι φωτογραφίες, αν και δεν είσαι τόσο σίγουρος ότι δεν γράφουν «Κορόιδο» πάνω.

 

 Pro Evolution Soccer / Fifa

Είναι η εποχή που κυκλοφορούν τα καινούρια pro και fifa. Αν και διαθέτεις το περσινό παιχνίδι, αγοράζεις και το καινούριο για την προσθήκη 2 περισσότερων πανηγυρισμών, θεατών που δεν μοιάζουν με κούκλες στις βιτρίνες και άλλα τέτοια που δεν αποτελούν ακριβώς αφορμή για αγορά, αλλά έτσι κι αλλιώς είναι σχεδόν εθιμοτυπικό να παίρνεις το καινούριο, κάθε χρόνο. Αγοράζοντας το παιχνίδι φαντάζεσαι βραδιές με τους φίλους στο σπίτι, ομηρικές μάχες με το απαραίτητο πείραγμα, σουβλάκια και πίτσες σε ποσότητες να χορτάσει ένα μικρό χωριό («Όχι με λαδωμένα χέρια ρε τα contollers») και άλλα τέτοια βγαλμένα από τη ζωή ή ίσως από κάποιο man cave. 5 μήνες μετά οι μισοί κολλητοί σου έχουν παντρευτεί ή έχουν σχέση και δεν παίζουν, οι άλλοι ασχολούνται με τα παιδιά τους κι ο ένας που έχει μείνει αλώβητος από όλα αυτά βγαίνει κάθε βράδυ με σκοπό να τα βρει κι αυτός. Καταλήγεις να παίζεις μόνος σου, εκτοξεύοντας προσβολές στους παίχτες που χειρίζεται η ΑΙ, παίρνεις σουβλάκια και τρως μόνος σου με δάκρυα στα μάτια και η επιγραφή “Forever Alone” με το δακρυσμένο meme φωτίζει πλέον τα βράδια σου. Αν δεν φοβόσουν ότι θα κατηγορηθείς για παιδόφιλος, θα είχες ήδη πλησιάσει το 8χρονο γειτονάκι σου για να παίζετε μαζί.

 

“Θα σου δείξω εγώ πως περνιέται”

Τον τελευταίο καιρό υπάρχει μια προσπάθεια αναβίωσης παλιών παιχνιδιών και κονσολών, τα οποία είχαμε «λιώσει» στα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια και πλέον βαφτίζονται ρετρό κι εσύ γέρος. Στην επίσκεψη σου στο σπίτι φίλου σου, βλέπεις τον πιτσιρικά γιο του να έχει προμηθευτεί το νέο (παλιό) NES Classic και να παίζει το Super Mario Bros 3, ένα από τα καλύτερα Mario που βγήκαν ποτέ. «Πωπω Νικολάκη τι μου θύμισες τώρα! Το είχα αυτό το παιχνίδι και έπαιζα συνέχεια. Μπορούσα να το τελειώσω ολόκληρο μέσα σε 4 ώρες». Κάθεσαι λίγο και χαζεύεις τον πιτσιρικά, ο οποίος κολλάει σε ένα σημείο του παιχνιδιού. «Δώσε μου εδώ Νικολάκη, θα σου δείξω εγώ πως περνιέται. Το είχα λιώσει σου λέω». Τις πρώτες 3 φορές που χάνεις χαμογελάς καθησυχαστικά και του λες ότι είναι μέχρι να συνηθίσεις και πάλι τα πλήκτρα και να ξαναβρείς το mojo σου, κάτι που φαίνεται να πιστεύει αρχικά ο μικρός, αν και είσαι σχεδόν σίγουρος ότι ξέρει τι είναι το mojo. Τις επόμενες φορές που αποτυγχάνεις παταγωδώς αρχίζεις να ψελλίζεις γελοίες δικαιολογίες τύπου «Ααα το έχουν κάνει πιο δύσκολο από ό, τι ήταν τότε» και άλλα ντροπιαστικά. Οι ζωές συνεχίζουν να χάνονται, τα continue έχουν ξεπεράσει τον αριθμό των επεισοδίων του «Καλημέρα Ζωή» και σιγά-σιγά αρχίζεις και γρυλλίζεις κάθε φορά που το παιδάκι πλησιάζει να πάρει το controller για να συνεχίσει το παιχνίδι του. Όταν στρώνεται το τραπέζι και σε φωνάζουν να φας, φωνάζεις κάτι ακατάληπτο και παρατηρείς με τρόμο ότι ο Νικολάκης έχει φύγει εδώ και ώρα και οι φλέβες που πετάνε στο λαιμό σου θυμίζουν ντοπαρισμένο σφίχτη σε γυμναστήριο.

 

Μισή ωρίτσα, πριν κοιμηθώ

Έχεις να ξυπνήσεις νωρίς, αλλά το παιχνίδι που παίζεις εδώ και καιρό έχει μπει σε κρίσιμο σημείο και θεωρείς ότι είσαι κοντά στον τερματισμό. Σκέφτεσαι να παίξεις μισή ωρίτσα, όχι παραπάνω, γιατί πρέπει να σηκωθείς νωρίς την επόμενη μέρα. Όταν ξανακοιτάς το ρολόι σου, έχουν περάσει 4 ώρες και το «να σηκωθείς νωρίς» σημαίνει να ξεκινήσεις να ετοιμάζεσαι στα επόμενα 5 λεπτά για να μην αργήσεις στη δουλειά. Το «θα παίξω μισή ωρίτσα» συναντάται στα λεξικά δίπλα στις φράσεις «Θα βγω για ένα χαλαρό ποτό» και «Όχι, μην βάζεις δεύτερη μερίδα μουσακά, πόσο να φάω μωρέ;».

 

Καλά τα έχω πάει, τη βγάζω μέχρι το επόμενο checkpoint

Παίζεις για άλλη μια φορά αυτό το καταραμένο level το οποίο σου έχει σπάσει τα νεύρα. Είναι από τα platform παιχνίδια που έχεις συγκεκριμένο αριθμό ζωών, που αν τις χάσεις, ξαναπερνάς όλο το level από την αρχή (στην καλύτερη) ή αν είναι το παλιό Crash Bandicoot 2-3 levels, όπου είχες βρει save point. Με πολύ προσεκτικούς χειρισμούς και μια δόση τύχης καταφέρνεις και φτάνεις στο checkpoint που σε δυσκολεύει με 8 ζωές. Ανακουφισμένος σκέφτεσαι ότι «επιτέλους, θα τα καταφέρω. Κάθε φορά έφτανα εδώ με 3 ζωές και χαροπάλευα. Τώρα το χω». Οι πρώτες 3 ζωές φεύγουν με αστεία λάθη που θα ντρόπιαζαν και το 5χρονο ανιψάκι σου. Οι επόμενες 3 φεύγουν από το άγχος σου χωρίς να προλάβεις να πεις «αχ». Στην τελευταία χαμένη ζωή, τα ουρλιαχτά σου ακούγονται 2 τετράγωνα μακριά και το controller εκτοξεύεται με τη δύναμη και τη χάρη Ανατολικογερμανίδας αθλήτριας σφυροβολίας.

 

Συνδρομητικό Κουτί

Με τις διαφημίσεις στο Facebook να είναι πιο στοχευμένες κι από το βελάκι παγκόσμιου πρωταθλητή, όσα βλέπεις στην πρώτη σελίδα σου, σου κεντρίζουν αρκετά το ενδιαφέρον. Όταν λοιπόν εμφανίζεται μπροστά σου η διαφήμιση για το συνδρομητικό κουτί «για τους λάτρεις των comics», νιώθεις σαν τσιπούρα που μόλις είδε κάτι ασημένιο να λαμπυρίζει στη θάλασσα. Το κουτί, σύμφωνα με τη διαφήμιση, περιέχει τα πάντα: κόμικς, μπλουζάκια, graphic novels, συλλεκτικά αντικείμενα, υπογεγραμμένα αντικείμενα κλπ. Η τιμή φυσικά και είναι προνομιακή, αρκεί να και ακολουθούν διάφορα αστεράκια και συναρτήσεις για δυνατούς λύτες. Εκτός του ότι η τιμή είναι πολύ πιο ακριβή από ό, τι είχες υπολογίσει με τα πενιχρά μαθηματικά σου και τα ακόμα πιο πενιχρά χρήματα σου, το περιεχόμενο προκαλεί γέλια (αν δεν είσαι ο αγοραστής) και κλάματα (αν είσαι ο αγοραστής). Τα κόμικς είναι ό, τι πιο σαβούρα είχαν στις αποθήκες τους, τα αντικείμενα είναι υπογεγραμμένα από τον τύπο που έβαζε νερά στους σχεδιαστές και το μόνο συλλεκτικό είναι η μασημένη τσίχλα κάποιου που έπεσε καθώς έκλεινε το κουτί. Τα υπόλοιπα κουτιά που έρχονται τους επόμενους μήνες, χρησιμεύουν μόνο σε ενδεχόμενη μετακίνηση. Η λέξη «απάτη» πλανάται στο χώρο, σε ιδιαίτερα χαμηλό ύψος.

 

Προπαραγγελία παιχνιδιού

Βλέπεις τη διαφήμιση για τη συνέχεια ενός από τα αγαπημένα σου παιχνίδια και ταυτόχρονα βομβαρδίζεσαι με σχετικά newsletter από κάθε εταιρεία με ηλεκτρονικά είδη που έχεις ψωνίσει κατά καιρούς («Αγαπητέ πελάτη, είχατε αγοράσει πριν 8 χρόνια έναν συνδετήρα. Ίσως σας ενδιαφέρει η προσφορά μας για τη συνέχεια του παιχνιδιού Τάδε»). Το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει σε 3 μήνες, αλλά οι προπαραγγελίες έχουν ήδη ξεκινήσει. «Έχω ήδη 18 παιχνίδια που δεν έχω παίξει, αλλά ας πληρώσω κι αυτό 3 μήνες πριν για να το έχω την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του», σκέφτεσαι και πληκτρολογείς χαρούμενος τα στοιχεία της κάρτας σου. Όσο πλησιάζει η ημερομηνία κυκλοφορίας του, αρχίζουν και βλέπουν το φως της δημοσιότητας διάφορα early reviews για το παιχνίδι, τα οποία είναι κάπως ανησυχητικά. Ψάχνεις να βρεις τους όρους της παραγγελίας σου και διαπιστώνεις ότι αν κάνεις ακύρωση θα πληρώσεις το 80% του ποσού και θα σου επιστραφεί μόνο το 20% και άλλους τέτοιους εκβιαστικούς όρους. Αποφασίζεις να μην κάνεις κάτι, παραλαμβάνεις το παιχνίδι και διαπιστώνεις ότι παρόλο που η ομάδα σχεδιαστών είναι η ίδια, πιθανότατα μεταξύ των δύο παιχνιδιών να πέρασε κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο ή κάποιας μορφής άνοια, καθώς τα δύο παιχνίδια είναι η μέρα με τη νύχτα. Όλα τα στοιχεία που αγάπησες στο πρώτο παιχνίδι έχουν εξαφανιστεί και τα reviews που διάβασες ήταν μάλλον κολακευτικά για το αποτέλεσμα που βλέπεις στην οθόνη σου. Η προσπάθεια σου να πουλήσεις το νέο σου απόκτημα σε κάποιο κατάστημα με μεταχειρισμένα αντιμετωπίζεται με γέλια (όχι από εσένα).

 

Καινούρια κονσόλα

 

Αγοράζεις όλο χαρά την καινούρια κονσόλα που βγήκε και μάλιστα τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας της, με την τιμή της να είναι πιο υπερβολική και από κυνηγό που διηγείται ιστορίες. Καθώς επιστρέφεις σπίτι φαντάζεσαι τις ώρες που θα περάσεις μαζί της, διαβάζεις τις δυνατότητες της ενθουσιασμένος («Τι; Και Netflix; Πωπω δεν θα κλείνει ποτέ η κονσόλα! Θα καώ»), και χαϊδεύεις τα κουτιά από τα παιχνίδια που περιλαμβάνονταν στο πακέτο, φοβούμενος μήπως δεν «φτουρήσουν» και έπρεπε να πάρεις 1-2 ακόμα, μην ξεμείνεις. Τη συνδέεις το ίδιο βράδυ και παίζεις για μισή ώρα ικανοποιημένος από την αγορά σου. Τους επόμενους μήνες η κονσόλα μένει εκεί να σκονίζεται σε σημείο που διαπιστώνεις ότι η μάνα σου έχει τοποθετήσει ένα, όχι και τόσο διακριτικό, σεμεδάκι έτσι «για να μη σκονίζεται ρε αγόρι μου. Χαλάνε οι συσκευές με τη σκόνη». Η πεποίθηση ότι θα προλαβαίνεις να παίζεις με την καινούρια σου κονσόλα μετά τα 30 έχει την ίδια αξία με τη φράση παιδιού που ζητάει σκυλάκι από τους γονείς του και υπόσχεται ότι «θα το φροντίζω εγώ! Μην ανησυχείτε, δεν θα χρειαστεί να κάνετε τίποτα εσείς». Μια ακόμα προσδοκία που γκρεμίζεται στην αγορά νέας κονσόλας είναι αυτή του «δεν θα πάρω 100 παιχνίδια, αλλά πρώτα θα τελειώνω τα υπόλοιπα και μετά θα παίρνω άλλο». Η προσδοκία αυτή γκρεμίζεται από την πραγματικότητα των πρώτων εκπτώσεων, όταν η έκπτωση των 8 € και τα δωρεάν μεταφορικά είναι το τυράκι στη φάκα για να αγοράσεις παιχνίδια για να παίζουν και τα εγγόνια σου. Προφανώς τα παιχνίδια αυτά περνάνε στην αιώνια λήθη, όταν αγοράσεις την επόμενη κονσόλα και έχεις την πεποίθηση ότι όταν τελειώσεις τα παιχνίδια της νέας, θα επιστρέψεις στην παλιά για να τα παίξεις. Ποτέ. Και αυτός ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται εσαεί με κάθε καινούρια κονσόλα.

gif04

Διαβάστε ακόμα:

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: