Βινύλιο VS lossless

ένας νέος τρόπος να ακούς μουσική υπάρχει πλέον και δεν θα τον σταματήσει ούτε το βινύλιο

Πάρτε λίγο εξοπλισμό και χαρείτε μουσική όπως ποτέ ξανά!

Προσπάθησα να αποφύγω τα τεχνικά χαρακτηριστικά και ορολογίες γιατί ξέρω ότι είναι βαρετές.

Για πολλά χρόνια το καλύτερο μέσο να ακούσεις μουσική ήταν το βινύλιο.

Ακόμη και όταν βγήκε το CD μπορεί να ήταν πιο βολικό και γρήγορο αλλά δεν είχε αυτή τη “ζεστασιά” που παρέχει ο δίσκος βινυλίου.

Το mp3, που διαγει 20 χρόνια πορείας περίπου, μπορώ να πω ότι ήταν ακόμη πιο βολικό από το CD για αυτό και το εκτόπισε σε συνδυασμό με το ίντερνετ, αλλά έχει πολλά μειονεκτήματα.

Όπως και τα άλλα lossy αρχεία aac, wma έχουν χαμηλή ποιότητα ακόμη και σε VBR. Ακόμη και το VBR απέχει σημαντικά όταν αντιγράφει ένα αρχείο από την αρχική πηγή. Ειδικά στις υψηλές συχνότητες υπάρχει αρκετή συμπίεση που ανάλογα την μουσική μπορεί να οδηγήσει σε αλλοίωση της εμπειρίας που επιθυμούσε ο καλλιτέχνης.

Για να αντιγραφεί ένα βινύλιο σε lossless αρχείο χρειάζεται πρακτικά μια καλή πηγή, δηλαδή ένα καλό πικάπ, καλά καλώδια μέσο μεταφοράς και φυσικά ένα καλό μετατροπέα που να παίζει στα 44.1 Khz και τουλάχιστον 12bit. Παρόλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα δεν βγαίνει όπως θα έπρεπε και φαίνεται ότι το βινύλιο είναι πάλι νικητής.

Ας δούμε πιο αναλυτικά όμως κάποια θέματα.

Το βινύλιο τείνει να είναι οργανικά δομημένο στο ότι έχει πολύ καλές μεσαίες και χαμηλο- μεσαίες που είναι πολύ κοντά στο πως ακούμε προσφέροντας αυτή την αναλογική ζεστασιά και προσφέροντας στην τελική κάτι το οποίο βιώνουμε καθημερινά

Σε κάθε περίπτωση το CD παίζει χωρίς τον θόρυβο της επιφάνειας αφού η βελόνα είναι μια ακτίνα λέιζερ ενώ παράλληλα δεν υπάρχει το σκρατς και το σκρούτς πουθενά. Παίζει επίσης σε ένα μεγαλύτερο εύρος συχνοτήτων και έτσι έχει μια μεγαλύτερη και πολύ ποιο δυνατή ηχητική ανάλυση. Επίσης δεν έχει άλλες ασθένειες του αναλογικού δίσκου για παράδειγμα ότι η αρχή του δίσκου λόγω του μέσου είναι καλύτερη και η ποιότητα πέφτει όσο πλησιάζει προς το τέλος της πλευράς κτλ.

Εδώ υπάρχει μια παγίδα γιατί πολλοι δίσκοι βινυλίου παίρνουν το μάστερ από ψηφιακές πηγές με αποτέλεσμα το cd να έχει καλύτερο ήχο. Δηλαδή ανάλογα την πηγή ανάλογα την μετατροπή μια κυκλοφορία μπορεί να είναι καλύτερη σε βινύλιο ή CD. Τόσο απλά ακόμη και  εάν στα χαρτιά το cd είναι καλύτερο του αναλογικού δίσκου.

Αφού λοιπόν καταλάβαμε τι παίζει με αυτά τα μέσα μπορούμε να τα αφήσουμε να πεθάνουν στην ηρεμία τους γιατί ερχόμαστε στο σήμερα.

Σήμερα μπορούμε να πετύχουμε ήχο πολύ καλύτερο από του βινυλίου και του CD και φυσικά την ίδια ώρα να είναι ζεστός. Για αρχεία τύπου mp3 δεν το συζητώ καν.

Αυτό γίνεται χρησιμοποιώντας ένα ψηφιακό lossless μέσο όπως είναι το Flac. Ακόμη και εάν θέλουμε να αντιγράψουμε με 100% πιστότητα του ήχου ενός δίσκου αναλογικού μπορούμε πλέον να το κάνουμε.

Ο λόγος είναι ότι πλέον η δειγματοληψία και το βάθος πεδίου είναι σε τόσο υψηλό επίπεδο που το αυτί δεν μπορεί να καταλάβει ότι έχει γίνει μετατροπή ή οποιαδήποτε μικρο-μετατροπή.

Όταν χρησιμοποιούνται πλέον ο ήχος φτάνει στα 24bit με 96kHz ή πόσο μάλλον  192kHz η ποιότητα του ήχου είναι τέλεια και διατηρεί στο 100% ακόμη και την πιστότητα του αναλογικού ήχου.

Από εκεί και πέρα είναι θέμα των μέσων του καλλιτέχνη , του μηχανικού ήχου και ένα σωρό άλλων παραγόντων αλλά όχι σίγουρα θέμα της τεχνολογίας.

Ο καλύτερος τρόπος να χαρεί κάποιος την εμπειρία αυτή είναι να αποκτήσει μια κάρτα της M-Audio ή της Soundbox κτλ. και να πάρει ένα ζευγάρι καλά ηχεία ακόμη και μόνιτορ θα πρέπει να επενδύσει τουλάχιστον καμιά 300αρα ευρώ και φυσικά υλικό (τραγούδια και παιχνίδια ηχογραφημένα κατάλληλα) για να χρησιμοποιήσουν τον εξοπλισμό του.

Είναι λίγο ειρωνικό που η τεχνολογία έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο πολύ πιο υψηλό από το αντίστοιχο της εικόνας σίγουρα, αλλά πλέον ζούμε σε μια εποχή που ένας καλλιτέχνης πρέπει να έχει ένα τραγούδι όχι πάνω από 3 λεπτά, να ηχογραφεί κάθε χρόνο αλλιώς ξεχνιέται και κυκλοφορεί πλέον singles και όχι τραγούδια που να αντιπροσωπεύουν επάξια ένα άλμπουμ ή μια κατεύθυνση.

Επίσης όσο καλή και να είναι η ποιότητα της ηχογράφησης και του μέσου κάποια τραγούδια είναι απλά τραγικά και δεν τα σώζει τίποτα.

gif2

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: