«Παιδικά» που μας στέρησαν τον Σαββατιάτικο ύπνο, μέρος δεύτερο

Συνεχίζοντας από το πρώτο μέρος, αφήνουμε NES και GameBoy στην άκρη, βάζουμε τα εξωγηινάκια για λίγο στο κουτί τους, προσέχουμε μην κάτσουμε πάνω στις σιδεροτυπίες που έδινε ο τόμος «ΜΠΛΕΚ», βγάζουμε ένα μικρό βιβλιαράκι από τα «Σαΐνια» που είχε χωθεί στον καναπέ και παίρνουμε θέση για το δεύτερο μέρος του αφιερώματος  στις παιδικές σειρές που μας κατέστρεψαν τα πρωινά.

Καμπαμαρού (Iga no Kabamaru)

«Καταραμένε Χαγιάτε!». Ο Καμπαμαρού (παρατσούκλι, σημαίνει στόμα ιπποπόταμου) είναι ένας νίντζα, ο οποίος μένει με τον παππού του. Όταν αυτός πεθαίνει, πηγαίνει από το χωριό στην μεγαλούπολη του Τόκιο για να ζήσει με μια γυναίκα που ήταν ερωτευμένη με τον παππού του. Από τα πρώτα δημοφιλή anime που είδαμε και μας άνοιξαν την όρεξη κυριολεκτικά και μεταφορικά. Μνημειώδης η αγάπη του Καμπαμαρού για τις μακαρονάδες, αλλά και η αστεία επανάληψη φράσεων στην ελληνική μεταγλώττιση, για να μην υπάρχουν κενά (βλέπουμε χαρακτηριστικά εδώ). Ο Καμπαμαρού βρίσκεται στην μέση στον πόλεμο μεταξύ δύο σχολείων και μεταξύ των δύο διευθυντριών, λατρεύει να μισεί τον Χαγιάτε, να τρώει άπειρες μακαρονάδες με μία μπουκιά, να μεγαλώνει μάτια, στόμα κλπ και να μας προσφέρει απλόχερα γέλιο και νοήματα από το Junior TV. Το πραγματικό του όνομα ήταν Καγκεμάρου, που σήμαινε Σκιά.

 

Μηχανόβια ποντίκια από τον Άρη

3 ανθρωπόμορφα ποντίκια από τον πλανήτη Άρη φεύγουν από τον πλανήτη τους για να γλιτώσουν από την επίθεση των Plutarkians. Οι Plutarkians είναι κάτι ανθρωπόμορφα ψάρια που εκτός του ότι λογικά μυρίζουν μπαγιατίλα και ψαρίλα, επιτίθενται σε διάφορους πλανήτες για τους φυσικούς τους πόρους, καθώς έχουν εξαντλήσει όλους τους δικούς τους. Το διαστημόπλοιο που μεταφέρει τα 3 ποντίκια δέχεται  επίθεση από τους Plutarkians, με αποτέλεσμα να συντριβεί στη Γη και συγκεκριμένα στο Σικάγο. Τα 3 ποντίκια, ο Throttle, ο Modo και ο Vinnie, είναι κάπως υπερβολικά φουσκωμένοι («μόνο πρωτεΐνη παίρνω παιδιά») και οδηγούν μηχανές, όπως και στον πλανήτη τους. Η επική metal εισαγωγή:

Η μηχανικός Charley Davidson (χμμμ) τους βοηθάει και όλοι μαζί μάχονται εναντίον των Plutarkians που θέλουν να κλέψουν τους πόρους της Γης και να μην αφήσουν απλώς τους ανθρώπους να τους καταστρέψουν μόνοι τους. Ξεπερνώντας την παρόρμηση για το λογοπαίγνιο «ποντίκια με ποντίκια», να συμπληρώσουμε ότι κύριος κακός είναι ο Lawrence Limburger, ένας μεγιστάνας επιχειρηματίας, ο οποίος στην πραγματικότητα είναι μεταμφιεσμένος Πλουταρκιανός, πιθανότατα με πολύ άρωμα για να καλύπτει την ψαρίλα. Το τέλος κάθε επεισοδίου βρίσκει τα 3 ποντίκια να καταστρέφουν τον πύργο του Limburger, σαν άλλον Ρόμπαξ με τα καπέλα του. Video games και action toys ήρθαν να επιβεβαιώσουν την επιτυχία της σειράς.

 

Saber Rider and the Star Sheriffs (Ο σερίφης του διαστήματος)

Κι επειδή δεν έφτανε μόνο το Bravestarr που είχε μεταφραστεί ως «Σερίφης του Διαστήματος», τι πιο λογικό από το να μεταφράσεις και το Saber Rider έτσι. Στο μακρινό μέλλον η ανθρωπότητα έχει αποικίσει πλανήτες σε όλο το Σύμπαν, δημιουργώντας τα Νέα Σύνορα. Για να διατηρηθεί η τάξη και ασφάλεια των Νέων Συνόρων, δημιουργείται μια ειδική μονάδα του Ιππικού, οι Αστρομαχητές. Οι Αστρομαχητές είναι μια επίλεκτη ομάδα που ερευνά εγκλήματα και ξεσκεπάζει δολοπλοκίες εντός συνόρων των Νέων Συνόρων. Κακοί της υπόθεσης είναι οι Εισβολείς, μια εξωγήινη φυλή που προέρχεται από τη Ζώνη του Ατμού.

Ο Richard Lancelot είναι ο κεντρικός ήρωας, ο οποίος πάνω στο ρομποτικό του άλογο Ατρόμητο, μαζί με έναν πρώην οδηγό αγώνων ταχύτητας τον Κεραυνό που πλέον είναι πιλότος, τον κυνηγό επικηρυγμένων Κολτ και την Απρίλια, η οποία είναι η δημιουργός του Ράμροντ. Το Ράμροντ είναι ένα διαστημικό θωρηκτό που μετατρέπεται σε ένα τεράστιο ρομπότ με καουμπόικο καπέλο και κάπα, του οποίου μέρη χειρίζονται οι 4 προαναφερόμενοι! Φυσικά, η πιο επική στιγμή κάθε επεισοδίου είναι αυτή της μεταμόρφωσης («Φάση Πρόκλησης 1») και το βρωμόξυλο που ακολουθεί μετά.

 

Samurai Pizza Cats

Mega, κάπου στη δεκαετία του ’90. «Και γιατί μόνο ανθρωπόμορφα ποντίκια;», σκέφτηκαν οι δημιουργοί της σειράς. 3 ανθρωπόμορφες γάτες που δουλεύουν σε πιτσαρία, μάχονται το έγκλημα. Σειρά με πολύ χιούμορ, που δεν έπαιρνε τον εαυτό της στα σοβαρά, αλλά έπαιζε με όλους και όλα. Από τα ονόματα των γάτων (Σπίντυ Σερβίτσι, Γκουίντο Αντσόβι, και Πόλυ Έστερ), μέχρι το τραγουδάκι τίτλων με τον στίχο “As soon as someone finds the script, we might begin the show”, όλη η σειρά μύριζε χιούμορ και καλώς εννοούμενο χαβαλέ. Κακοί ήταν ο Big Cheese και τα τσιράκια-νίντζα κοράκια του.

 

 

Skeleton Warriors

Ο πρίγκηπας Lightstar με την Legion of Light εναντίον του κακού Σκελετού Baron Dark και της σκελετοστρατιάς του. Όχι πολύ ευφάνταστα ονόματα, αλλά λίγη σημασία έχει, καθώς η σειρά αν και βραχύβια, ήταν εξαιρετική. Ο Baron Dark θέλει να κλέψει τον κρύσταλλο που δίνει ενέργεια στον κόσμο και ο Lightstar προσπαθεί να τον σταματήσει. Η σειρά κυκλοφόρησε την δεκαετία του ’90 και η βασική ιστορία έχει ως εξής: Μια βασιλική οικογένεια σε έναν μελλοντικό κόσμο στον πλανήτη Luminaire ζει αρμονικά, μέχρι που ο πατέρας βασιλιάς πεθαίνει. Ο βαρώνος προσπαθεί να κλέψει τον κρύσταλλο, βασική πηγή ενέργειας της πόλης, κόβοντας τον κρύσταλλο στα δύο και μετατρέποντας τον ίδιο σε έναν σκελετό που δεν καταστρέφεται. Όχι μόνο δεν καταστρέφεται, αλλά αποκτά και τη δύναμη να μετατρέπει σε σκελετούς, αυτούς που έχουν κακό στην καρδιά τους. Τα 3 παιδιά του βασιλιά αποκτούν κι αυτά δυνάμεις και έτσι, ξεκινάει ένας πόλεμος μεταξύ των δύο πλευρών. Η κάθε πλευρά έχει τον μισό κρύσταλλο, κάθε επεισόδιο είναι γεμάτο δράση και μάχες και η σειρά δυστυχώς κράτησε πάρα πολύ λίγο. Νομίζω την έδειχνε το MEGA, αν και δεν είμαι απολύτως σίγουρος.

 

G.I. Joe

Αμερικανιά; Ο ορισμός της. Τόσο αμερικανιά που ο Captain America νιώθει ashamed στην τοποθεσία U.S.A. Μια σειρά που ξεκίνησε ως διαφημιστικό προώθησης για τις φιγούρες G.I. Joe, αλλά είχε τόση επιτυχία που έγινε κανονική σειρά. Αμερικάνοι στρατιώτες, Cobra, πόλεμος, μάχες, στρατιώτες και όλα αυτά που μας μεγάλωσαν στα παιδικά μας χρόνια. Προφανώς κανείς δεν θυμάται ονόματα, αλλά δεν έχει πολλή σημασία. Ένας πολύ προσεγμένος πόλεμος με μηδενικούς νεκρούς, κανένα κομμένο χέρι ή πόδι και άλλα τέτοια αληθοφανή.

 

Transformers

Ε, τώρα τι να πούμε για αυτή τη σειρά; Εξαμερικανισμένο anime με διάφορα οχήματα, tanks, μηχανές κλπ που μετατρέπονται σε ρομπότ. Μια από τις πιο πορωτικές σειρές, χάρμα οφθαλμών, ακόμα κι όταν δεν σου ερχόταν στο μυαλό συνειρμικά η Megan Fox, στο άκουσμα της λέξης Transfomers. Δράση, ρομπότ, ξύλο μεταξύ ρομπότ, ο μεγάλος Optimus Prime, οι καλοί Autobots, οι κακοί Decepticons, Megatron.

Dinobots στη δεύτερη σαιζόν και Constacticons για τους κακούς, Incecticons στην τρίτη σαιζόν και σε κάθε σαιζόν εισάγονταν ακόμα πιο ευφάνταστα αντικείμενα για να γίνουν ρομπότ. Από τις καλύτερες σειρές ακόμα και σήμερα, με πανέξυπνο σενάριο, δράση, παιχνίδια και πλέον ταινίες. MEGA 8 το πρωί, ρομπότ και άγιος ο θεός. Προφανώς μετά την original σειρά, ξεπήδησαν κι άλλες πολλές αλλά και spin-offs, όπως το Beast Wars.

 

Voltron

Μια ακόμα σειρά από την εταιρεία παραγωγής των G.I. Joe και Transformers, με κάποιες ομοιότητες με το δεύτερο. Σειρά του 1981 με 5 αιλουροειδή/ λιοντάρια ρομπότ που ενώνονταν μεταξύ τους σε στιγμές μάχης, για να φτιάξουν ένα τεράστιο ρομπότ με σπαθί, τον Voltron. Μέσα σε κάθε ρομπότ βρισκόταν κι από ένας πιλότος και εμείς παρακολουθήσαμε άλλο ένα anime, σε μια εποχή που ήταν σχετικά άγνωστα και σπάνια. Βασισμένο προφανώς σε γιαπωνέζικη σειρά, με τους μεταφραστές της εποχής να είναι τουλάχιστον ήρωες. Για να ενεργοποιηθούν τα λιοντάρια, κάθε πιλότος έπρεπε να βάλει ένα ειδικό κλειδί και οι κακοί της σειράς ήταν ο King Zarkon και ο Prince Lotor του πλανήτη Doom που επιτίθονταν στον πλανήτη Arus.

Απίστευτα πορωτική η στιγμή της «συναρμολόγησης» του ρομπότ, με πρώτα τα πόδια, τα χέρια και τον κορμό και τέλος το κεφάλι. Κλασική μουσική σειράς των ‘80s, δράση, οκ σχέδια, και μια ιστορία που σε βοηθούσε να μαζέψεις και τους υπόλοιπους φίλους σου και να παριστάνετε τους 5 πιλότους. Πρόσφατα είδαμε την αναβίωση της στο Netflix, με αρκετά έως πολύ καλά αποτελέσματα.

 

Duck Tales

Μια από τις αγαπημένες μου σειρές και αντικειμενικά πάντα, μια από τις καλύτερες. Οι περιπέτειες του Scrooge McDuck, του Donald, των Huey, Louie, Dewey, του πιλότου Launchpad McQuack (Βολίδας), της οικονόμου του Σκρουτζ Ms. Beakly, του Κύρου Γρανάζη, του Alfred των παπιών Duckworth και άλλων. Ο Σκρουτζ με τα 3 ανιψάκια μπλέκουν σε κάθε επεισόδιο σε μια επική περιπέτεια με χαμένες πόλεις, μυθικούς θησαυρούς και άλλα τέτοια που μπορεί απλώς να ανακαλύπτονται επειδή ένα από τα ανιψάκια πέταξε πχ μια πέτρα. Προφανώς κάπου στο επεισόδιο εμφανίζεται και η Ματζίκα ΝτεΣπέλ, οι Μουργόλυκοι (τότε αν θυμάμαι καλά απλώς Λύκοι), ο Σκληρόκαρδος Χρυσοκούκης και άλλοι τέτοιο αγαπημένοι κακοί. Εξαιρετικά σχέδια, Indianajones-ικές ιστορίες, τα αγαπημένα παπιά στο προσκήνιο, ΜΟΥΣΙΚΑΡΑ για εισαγωγή (είτε το πρωτότυπο είτε το ελληνικό, Ducktales ουουου!) και μια σειρά που βλέπεται άνετα ακόμα και σήμερα.

Προβλήθηκε την 3ετία 1987-1990 στο MEGA και την περσινή χρονιά είδαμε και το reboot της, το οποίο δεν είναι καθόλου κακό: Διαφορετικό σχέδιο, εισαγωγή νέων χαρακτήρων, διαφορές σε σχέση με την original σειρά (τα ανιψάκια δεν έχουν γνωρίσει ποτέ τον Θείο Σκρουτζ), αλλά όλο το feeling είναι εδώ.

 

Teenage Mutant Ninja Turtles

Σειρά που αν προσπαθήσεις να την σκεφτείς λογικά, θα χρειαστείς σίγουρα αρκετά ναρκωτικά. 4 χελωνάκια που στέκονται στα πόδια τους, κουβαλάνε όπλα και τρώνε πίτσες. Α ναι, και έχουν ονόματα καλλιτεχνών της Αναγέννησης. Πέρα από την πλάκα, τα Χελωνονιντζάκια (Teenage Mutant Ninja Turtles) ήταν μια επική σειρά που προβλήθηκε αρχικά στο τέλος της δεκαετίας του ’80. 4 μεταλλαγμένες χελώνες, υπό την καθοδήγηση και εκπαίδευση ενός ανθρωπόμορφου αρουραίου, ονόματι Master Σπλίντερ πολεμούν το κακό στη Νέα Υόρκη. Ο Σπλίντερ ήταν κανονικός άνθρωπος που μεταλλάχθηκε σε αρουραίο, ενώ τα χελωνονιντζάκια χελώνες που πήραν ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά με τον ίδιο τρόπο. H ΕΠΙΚΗ εισαγωγή:

Ο Δάσκαλος Σπλίντερ εκπαιδεύει τον Ραφαέλ (κόκκινα, όπλο sai), τον Λεονάρντο (μπλε, όπλο σπαθιά), τον Ντονατέλο (μωβ, όπλο ξύλινο κοντάρι) και τον Μικελάντζελο (πορτοκαλί, όπλο nunchaku) για να καταπολεμήσουν τον Κρανγκ, τον Σρέντερ και τη συμμορία του, τους Foot Clan. Κάθε χελωνονιντζάκι είχε τα δικά του χαρακτηριστικά και προσωπικότητα, οπότε ταυτιζόσουν με κάποιο από αυτό και το επέλεγες ως αγαπημένο. Μαζί τους η Έιπριλ Ο’ Νιλ, πρώην βοηθός του Μπάξτερ Στόκμαν, νυν τηλεοπτική δημοσιογράφος, που τους βοηθάει χάρη στη δουλειά της και ο Κέισι Τζόουνς, με την χαρακτηριστική μάσκα του χόκει. Το φαινόμενο TNMT ξεκίνησε ως κόμικ και πήρε διαστάσεις χιονιστιβάδας με σειρές, ταινίες, παιχνίδια, video games και οτιδήποτε μπορούσε να πάρει την μορφή χελώνας.

 

Jumaru

Εποχές 1983-1984, anime ερχόμενο από Ιαπωνία με μόλις 37 επεισόδια, αλλά που αγαπήθηκε αρκετά. Ο κανονικός τίτλος είναι “Plawres Sanshiro”, αλλά το μάθαμε ως Τζουμαρού ή «Ηλεκτρονικό Ιππότη». Οκ, έχουμε δει και χειρότερα, δεν είναι τόσο κακό. Ο Sanshiro Sugata θέλει να γίνει ο καλύτερος χειριστής Plawres στην Ιαπωνία, παρά την προσπάθεια του παππού του να τον κάνει Judoka. Ο Jumaru είναι το plawres που έχει και με αυτό αντιμετωπίζει σε διάφορα τουρνουά, άλλα plawres. Μερικά από αυτά: Mad Hurricane, Blue Hawaii, Mosquito, El Matador και φυσικά τον Κερασένιο Βομβαρδιστή, σε μια μάχη σε σχολείο θηλέων. Η σειρά θυμίζει κάτι σαν Karate Kid αλλά με plawres, με τον Sanshiro να είναι αρχικά εγωιστής και άμυαλος και όσο περνάνε τα επεισόδια να παίζει πιο μυαλωμένα και μαθαίνοντας από τα λάθη του. Μαζί με τον Sanshiro βλέπουμε την Kyoko, φίλη του και ερωτευμένη μαζί του, τον κολλητό του Shota, τον μηχανικό Tetsuya και τον προγραμματιστή Shinji. Εξαιρετικό anime, που δυστυχώς μας άφησε με την χαρά και το plawres στα χέρια, προβάλλοντας ελάχιστα επεισόδια.

 

Candy Candy

Η σειρά προβλήθηκε αρχικά από την ΕΡΤ από το 1984 μέχρι το 1987, από την ΕΡΤ3 το 1989 και στα μέσα της δεκαετίας του ’90 από τον τότε ΣΚΑΪ, σημειώνοντας τεράστια επιτυχία τόσο στο παιδικό όσο και στο ενήλικο κοινό. Ο εύκολος τίτλος της εξιταλισμένης γιαπωνέζικης σειράς, βοήθησε στο να μην αλλοιωθεί στην μετάφραση (περιέργως δεν ονομάστηκε κι αυτό Κάντυ Κάντυ: Σερίφης του Διαστήματος).

Φτιάχνουμε κανάτα γαλλικό για να μας κρατήσει ώρα, παραγγέλνουμε κάτι, ανάβουμε τα φώτα γιατί θα νυχτώσει στο ενδιάμεσο και διαβάζουμε το στόρι της σειράς, στη ΣΥΝΤΟΜΗ, μάλιστα, έκδοση. Η Candy είναι μια κοπέλα που μεγάλωσε σε ένα ορφανοτροφείο του Σικάγο, στις αρχές του 20ου αιώνα. Βρέθηκε παρατημένη, μαζί με την φίλη της Άννυ, στην είσοδο του ορφανοτροφείου από την κυρία Πόνυ και την αδελφή Μαρία και πήρε το όνομα της από μια κούκλα που βρέθηκε δίπλα της και είχε γραμμένη την λέξη Candy. Οι Μπράιτονς υιοθετούν την Άννυ, χωρίζοντας τα δύο κορίτσια, τα οποία αλληλογραφούν. Όταν η οικογένεια της Άννυ της απαγορεύει να αλληλογραφεί για να μην μαθευτεί ότι είναι υιοθετημένη, η Κάντυ τρέχει κλαίγοντας σε έναν λόφο, όπου συναντάει ένα παράξενο αγόρι. Αυτό της λέει ότι είναι όμορφη (όταν κλαίει;) και εξαφανίζεται, αφήνοντας της ένα μενταγιόν και αυτή να τον σκέφτεται ως πρίγκηπα. Προσλαμβάνεται να κάνει παρέα στην πλούσια Ελίζα Ράγκαν, η οποία μαζί με τον αδερφό της Νηλ, της ετοιμάζουν συνεχώς παγίδες. Η Κάντυ ερωτεύεται τον Αντονυ, ξάδερφο της Ελίζα, που μοιάζει με τον πρίγκηπα, αλλά στο ενδιάμεσο, οι παγίδες των δύο αδερφιών, την κάνουν να χάνει τη θέση της ως «Φίλη Πλουσίας» και να υποβιβάζεται σε «υπηρέτρια με διαμονή στον στάβλο». Κάπου εκεί, κάνει και την εμφάνιση του ο Άλμπερτ, ένας μουσάτος, παράξενος τύπος που μένει στο δάσος. Η Κάντυ, μετά από πολλά, υιοθετείται από τον θείο Γουίλλιαμ, παρά τις αντιρρήσεις της θείας Ελρόυ. Η τελευταία, βρίσκει ευκαιρία και την κατηγορεί για τον θάνατο του Άντονυ, μετά από ατύχημα με άλογο και η, μάλλον άτυχη, Κάντυ επιστρέφει στο ορφανοτροφείο.

Ο θείος Γουίλλιαμ, μπορεί να μην έχει κάνει την εμφάνισή του, αλλά τουλάχιστον κάνει το καλό και την στέλνει στο κολέγιο του Αγίου Παύλου στην Αγγλία, με σκοπό να λάβει εκπαίδευση «δεσποινίδος». Στο πλοίο από Αμερική για Αγγλία, έχει και τα τυχερά της, γνωρίζοντας τον Τέρρυ Γκράντσεστερ, γιο ενός Άγγλου Δούκα. Στο κολέγιο, εκτός από τις καλόγριες και τους αυστηρούς κανονισμούς, βρίσκει και τους μισητούς Ελίζα, Νηλ, τα ξαδέρφια τους Άρτσι και Στήαρ, αλλά και τον Τέρρυ. Η Ελίζα λέει σε όλους ότι η Κάντυ είναι υιοθετημένη, κάτι που την κάνει αόρατη, εκτός από την Πάττυ Ο’ Μπράιαν που γίνεται φίλη της. Η παλιά φίλη της Άννυ, έρχεται κι αυτή στο σχολείο και επίσης την αποφεύγει, μέχρι να μάθει ότι κι αυτή είναι υιοθετημένη και να αρχίσουν να σκαλίζουν B.F.F.Ε. σε δένδρα του Κολεγίου.

Η Κάντυ ερωτεύεται τον Τέρρυ, το ίδιο κι αυτός, αλλά κάπου εκεί μπαίνει στην μέση η Ελίζα, η οποία τον θέλει για εκείνη και προσπαθεί να τους χωρίσει. Μετά από διάφορα σχέδια, καταφέρνει να αποβάλλει την Κάντυ, όταν οργανώνει σχέδιο ώστε η διευθύντρια να πιάσει το ερωτευμένο ζευγάρι στα πράσα έξω από τους κοιτώνες. Ο Τέρρυ προσφέρεται να αποβληθεί στη θέση της Κάντυ και φεύγει για την Αμερική για να γίνει ηθοποιός, ενώ κι η Κάντυ τα παρατάει και επιστρέφει στην Αμερική. Πηγαίνει στη Σχολή Νοσοκόμων, τα πάει καλά και καταφέρνει να τη στείλουν στο Σικάγο, όπου θα φοιτά και θα δουλεύει στο νοσοκομείο. ΦΥΣΙΚΑ και εκεί πετυχαίνει το παρεάκι του κολεγίου, καθώς την κοπάνησαν από Αγγλία λόγω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πιθανολογώ ότι και σε μοναστήρι να πήγαινε, πάλι θα τους πετύχαινε, αλλά συνεχίζουμε.

Ο μουσάτος Άλμπερτ (ανατρέχουμε 8 σελίδες και 88 επεισόδια πριν) εμφανίζεται στο νοσοκομείο, έχοντας χάσει την μνήμη του. Η Κάντυ μένει μαζί του για να τον φροντίζει, ενώ στο ενδιάμεσο ο Στήρα πεθαίνει στον πόλεμο κι ο Τέρρυ έχει γίνει ανερχόμενος ηθοποιός. Διάφορες ατυχίες δεν τους αφήνουν να βρεθούν και να υπάρξουν μαζί, ενώ ο Άλμπερτ βρίσκει την μνήμη του και μαζί τον δρόμο της εξόδου, εξαφανιζόμενος από το διαμέρισμα της Κάντυ. Η Κάντυ, απογοητευμένη από όλα, επισκέφτεται το σπίτι της κυρίας Πόνυ, όπου βρίσκει τον Άλμπερτ, ή όπως της αποκαλύπτει: ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΓΟΥΙΛΛΙΑΜ. Το τέλος είναι αρκετά φλου, η σειρά έχει ακόμα και σήμερα φανατικούς θαυμαστές, fan sites, sites που στηρίζουν τον έρωτα Κάντυ-Τέρρυ! (http://candyterry.com) και άλλα πολλά. Τέλος, στην Ινδονησία η σειρά έγινε σαπουνόπερα, αλλά και ταινία prequel της σειράς!

Τέλος δεύτερου μέρους

gif-02

Διαβάστε ακόμα:

Advertisements

Τα Social Media του Geek Cultura

About The Tall Troll (49 Articles)
Tall Troll: Σίγουρα tall, ενδεχομένως troll και γεννημένος σε μια εποχή που το internet δεν υπήρχε στο σπίτι, αλλά μόνο σε cafe και τα games χωρούσαν σε 8 δισκέτες το καθένα. Πολλές σειρές, video games, ακραία μουσική, ακραίο χιούμορ, αλλά όχι ακραίες αντιλήψεις. Λάτρης του τρόμου σε κάθε του μορφή (λογοτεχνία, games κλπ), εκτός από όταν εμπεριέχεται στη φράση "θέλω να μιλήσουμε", από όπου κι αν προέρχεται αυτή. Αγαπημένη μου συνήθεια η παρατήρηση του ανθρώπινου είδους σε κάθε του αμήχανη στιγμή, όπως τα πρώτα ραντεβού, οι εργασιακοί χώροι, οι εμμονές του, τα κολλήματα του στα video games, η συναναστροφή με άλλους ανθρώπους και άλλα τέτοια άσχημα.

1 Trackback / Pingback

  1. Η ιστορία πίσω απο τον χαρακτήρα της Sailor Moon – Geek Cultura

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: