How I met you mother

Binge watching της σειράς με αφορμή το επικείμενο spin off και φυσικά το έπος της σειράς

Πριν λίγες μέρες είδα την σειρά How I met you mother

Είναι κωμωδία και σαν κωμωδία δεν έχει την ίδια θέση στην λίστα προτεραιοτήτων «ποια σειρά θα δω μετά»

Και αυτό φυσικά γιατί δεν είναι ούτε επιστημονικής φαντασίας αλλά ούτε και φαντασίας γενικότερα.

Δεν θυμάμαι όμως κάποιος με προέτρεψε να τη δω και να τη βάλω ποιο πάνω στην λίστα και η σειρά άξιζε το χρόνο μου.

Η σειρά εάν και λέγεται “Πως γνώρισα τη μάνα σας” που σίγουρα ακούγεται κάπως στα ελληνικά επί της ουσίας μιλάει για τις περιπέτειες και τις «όχι τόσο περιπέτειες» μιας ομάδας φίλων.

Και αυτό όσο βαρετό και να ακούγεται δεν είναι καθόλου.

Πέρα από το κωμικό της υπόθεσης που είναι λογικό, αφού η σειρά είναι Κωμωδία (!) υπάρχει μια ιδιαίτερη πληθώρα συναισθημάτων που αγγίζεται από τους συγγραφείς με πολύ ζεστασιά και μεράκι

Ναι το παραδέχομαι είχα να κλάψω από το Battlestar Galactica και ναι έπιασα τον εαυτό μου να κλαίει τουλάχιστον δύο φορές.

Ένα άλλο υπέροχο στοιχείο είναι η μη γραμμική αφήγηση επεισοδίων όπως παράλληλα και το γεγονός ότι χαρακτήρες και γεγονότα εξελίσσονται σε παραπάνω από μία σεζόν και κάνουν κύκλους περιεχομένου μέσα σε άλλα περιεχόμενα.

Για παράδειγμα παίζει ένα σκαμπίλι στοίχημα που παίρνει 9 χρόνια να εξελιχθεί χωρίς να κουράζει καν.

Το χιούμορ της σειρά είναι χυδαίο σε ορισμένες φάσεις που αφορούν καθημερινές βιολογικές ανάγκες και επίτηδες εξευγενισμένο σε ιδιαίτερες περιπτώσεις φοιτητικής απελπισίας.

Όμως για εμένα αυτό που κάνει αυτή την σειρά τόσο ιδιαίτερη, πέρα από όλα αυτά τα στοιχεία, είναι ο τρόπος που διαχειρίζεται η σειρά την Pop αισθητική τόσο άμεσα και υπερβολικά, που σίγουρα δίνει νέα στοιχεία σε αυτή.

Και βέβαια μεγάλο κόλλημα να μην κάνω spoiler Alert για spoilers αλλά κρατιέμαι….

Legend… wait for it… dary!

Ο σουρεαλισμός σε δευτερεύουσες σκηνές βοηθά απίστευτα τα επεισόδιά και σαν παράδειγμα θυμάμαι το επεισόδιο που σε κάποια στιγμή βλέπουν ομάδες ανθρώπων σαν παρέα και σε αυτές τις ομάδες υπάρχει αυθαίρετα ένας συγκεκριμένος ηθοποιός από τους πρωταγωνιστές ντυμένος και μακιγιαρισμένος διαφορετικά σε κάθε ομάδα!

Ναι ακούγεται χαριτωμένο αλλά είναι τόσο αστείο….

Για τους ηθοποιούς δεν θα πω τίποτα απλά δείτε τη χημεία που έχουν κάποιες φορές είναι μαγεία!

Η παραγωγή , εικόνα και ήχος είναι σε καλά επίπεδα, ενώ με τα χρόνια ανεβαίνει το budget και αρχίζουν και βάζουν και αρκετά καλά εφέ και ψευτο-εφέ.

Το τελευταίο επεισόδιο είναι επί της ουσίας το τρίτο από το τέλος και τα δύο τελευταία είναι κάτι σαν best off, άμα η σειρά είχε παίξει άλλα δέκα χρόνια. Απίστευτο σαν ιδέα και εκτέλεση!

Αρνητικά: Η σειρά δεν είναι για όλους γίνεται χυδαία και ειρωνική σε αρκετά θέματα και αυτό μπορεί να προσβάλει κάποιους. Εάν θεωρείς ότι τα Φιλαράκια είναι η απόλυτη σειρά τότε μην το δεις καλύτερα

Θετικά: Τρομερό γέλιο, φόρος τιμής στην Pop κουλτούρα και απροσδόκητα καλά και συναισθηματικά επεισόδια

Συμπέρασμα: Δες το τώρα είναι ιδιαίτερο, διασκεδαστικό και σαν σειρά προσφέρει ένα σωρό κρυφές πτυχές. Απαραίτητα δες τα επεισόδια με την σειρά σαν να έβλεπες Star Trek!

Ξεκάρφωτο ή σχετικό σχόλιο: Αυτή την φορά είναι σχετικό με την σειρά. Και δεν είναι άλλο από τους Neil Patrick Harris και Alyson Hannigan. Απίστευτοι ηθοποιοί πόσο ειρωνικό ο ένας να είναι ο γυναικάς ενώ είναι γκέι  και αντίθετα η κρυμμένη λεσβιακή διάθεση της Alyson που οκ πάει πολύ με Buffy κτλ. που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Μπράβο τους εσωτερικά αστεία για τους εαυτούς τους  μέσα στην σειρά. Μόνο σεβασμός.

Βαθμολογία: 5/5

Διαβάστε περισσότερα:

gif04

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: